Kiraya´s

Un blog más

Archivar en la categoría “Tell them”

[DEUTSCH] Spanisch crise für deutsche folks


Ich kann nicht Deutsch sprechen, so leid für dieses zu versuchen.

http://juantorreslopez.com/impertinencias/la-crisis-espanola-explicada-a-los-alemanes/

[ENGLISH] Summary 26S – Surround Congress – Madrid, Spain.


I do not know how much the situation in Spain is being covered in the rest of the world, so I will do my best to help. Leer más…

[GALEGO] Esta é a miña lingua.


Con motivo do Día das Letras Galegas, quería deixar unhas cantas frases en galego neste pequeno tobo que construín na blogosfera.

17/05/2012

O primeiro que hei de facer é pedir desculpas polo meu galego. Hai tanto tempo que non o uso, que ademáis de obsoleto -de arcaico que vai quedando-, está oxidado -do nulo uso que del fago-. O meu discurso natural é en castelán, e agora que resido fóra, tócame procurar as verbas en inglés. Perdoádeme pola miña bravura, a bravura de encarar unha entrada escrita nunha lingua que estou ben lonxe de dominar, pero sobre todo, perdoádeme por non dominar unha das miñas linguas madre. É certo que os xogos de desacordos que os expertos fixeron coa sua normativización son en parte a causa do meu desdominio. Pero tamén teño de asumir a miña responsabilidade: o desinterese, a despreocupación, o deixarme caducar sen mirar para unha cultura que quere crecer e que eu deixo morrer en min. Perdoádeme por non ter posto o meu graíño de area, a miña mota de pó, o meu pequeno día a día.

Hoxe estamos de celebración. Este ano dedicamos o Día das Letras Galegas a Valentín Paz-Andrade, de quen cáseque non coñezo nin o nome. Éme familiar, si; e máis nada; tal é a miña desligazón coa terra e os seus froitos. A saber, seica din con algunha das súas obras na casa da miña nai, entre as cousas que o meu irmán, o dos Cultivos Mariños, deixou cando marchou.

Pola miña parte, este ano empezarei unha cruzada lingüística que non me vou comprometer a seguir… -porque se me coñezo un bocadiño, non saberei como…- pero é o meu desexo voltar, dalgún xeito, á orixe e reafacerme a esta miña lingua, a lo menos un pouco. Si, esta miña lingua que deixei esquecida, en desuso, e que non soubo menos que deixar as súas pegadas impresas nalgún recuncho da miña cabeza; un sinal turbio, pero suficiente para achegala e traela de volta.

Navegador de artículos

Geography Blog

Un blog más

Hablando solo

¿y tu que haces por aqui?

Perdonen que no me levante

Diarreas mentales de un pendejo electrónico

Incontinencia Verbal

Just another WordPress.com weblog

historias para no dormir

Just another Wordpress.com weblog

Respuestas Habituales

Sólo otro sitio WordPress.com

MiDimension

Un blog más

Xataka Ciencia

Un blog más

Calle Melancolía

Un blog más

Un blog más

UNA DE RIZOS...

Un blog más

M&M&M's Trip

Las aventuras de tres españolitos en UK